Drukowanie szkła

O drukowaniu w technologii 3D mówi się ostatnio bardzo wiele. Rewolucja w tej dziedzinie pozwoliła bowiem na stworzenie wielu wydruków, które przysłużyły się kinematografii czy medycynie. Technika jednak na tym nie poprzestała i wciąż idzie naprzód, dlatego też możliwe stało się drukowanie szkła.

Sukces ten zawdzięcza się naukowcom z MIT, pracującym w zespole Neri Oxmana i Petera Houka. To właśnie oni przygotowali maszynę, zdolną wytwarzać przedmioty z płynnego szkła. Komora, w jakiej mieści się roztopione szkło oraz dysza drukująca są przetrzymywane w wysokiej temperaturze (przedział 480-515˚C).

Drukarka ta jest połączona z piecem, który znajduje się w jej górnej części. Temperatura w nim podgrzewa się do temperatury 1000˚C. Następnie szkło, już po roztopieniu, zostaje przelane przez aluminiowo-cynkowo-krzemionkową dyszę, za pomocą której wytłacza się na platformę, natomiast tam, już po zastygnięciu, twardnieje.

Urządzenie wyposażone jest w trzy niezależne silniki korkowe. Jedna warstwa wydruku osiąga wysokość 4,5mm, natomiast szerokość – 7,95mm.